Man, waar ben je?

Installatie voor het Duitse Evangelische Kerkcongres 2009 in de St. Ansagri-Kirchengemeinde Oldenburg
Esther Olsen-Velde en Michael Olsen

Materiaal: Tafel, 150 cm x 75 cm x 70 cm (LxBxH), wit/ruw hout, tafelkleed, servies, bestek, 1 x banner 600 cm x 95 cm

Onderwerpen: Voedsel, voedseldistributie, armoede versus rijkdom, overvloed en honger, "Waar woon ik?"

Beschrijving van de installatie:
De borstwering van de koorporie, aan de achterkant van de kerkbezoekers, wordt geplaatst door middel van een gedrukte banner.

Deze banners zijn ontworpen met het oog op een gedroogde rivierbedding - gedroogde, gebarsten, leemachtige grond (zie foto).

Een tafel wordt opgehangen = voor de banner van de koorporie, zodat de poten "staan" op de verticaal hangende banner. Dit maakt ook het tafelblad van de tafel dwars loodrecht. Bezoekers van de kerk kunnen zo het tafelblad in het bovenste zicht zien.

Deze tafel is zo ontworpen dat de linkerhelft rijkelijk is versierd met wit servies, zilver bestek, wijnglazen en wit tafelkleed, de andere helft -rauw, ruw hout, bruin, arm - zonder tafelbekleding, aan de andere kant, met een licht gedeukte tinnen kom als servies en een licht gebogen tinnen lepel geplakt in deze eetschaal. Het is bewust slechts een tafel om aan te geven dat alle mensen "aan één tafel" zitten en in een gemeenschappelijke wereld leven. De tafel is ingesteld zonder bederfelijk voedsel, het is alleen ingesteld voor een maaltijd.

Het tafelkleed wordt geplastineerd door middel van een speciaal proces. Het is hard en stijf en valt van het tafelblad naar de poten, dus of de tafel zoals gewoonlijk op de vloer staat. Gerechten en bestek zijn veilig en onzichtbaar bevestigd.

De installatie is gemonteerd zonder enige invloed op de houten lambrisering. De installatie wordt van bovenaf over de rand van de borstwering opgehangen door middel van speciaal gemaakte, onzichtbare bevestigingsclips. Schade en gevaar zijn uitgesloten.

In de artistieke taalvorm van een ruimtelijke installatie verwijst dit werk naar de distributie van voedsel over de hele wereld. Overtollige energie wordt afgewisseld met honger.

De titel van het werk "Man, waar ben je?" richt zich tot de bezoeker van de kerk met een vraag die rechtstreeks tot hem is gericht en leidt hem zo naar een zelfgekozen antwoord op deze vraag: "Waar ben ik?"

Conceptie: De installatie "Man, waar ben je?" is een bijdrage aan het onderwerp van de verschillende distributie van voedsel in de wereld: Honger versus overvloed, luxe versus armoede.

Deze omstandigheid moet door de bezoekers van de kerk op een uitnodigende en provocerende manier worden gevisualiseerd. De stoelen naast de tafel moeten bezoekers verleiden om de vraag "Man, waar ben je?" te stellen aan het autosuggestieve antwoord "Waar ben ik?", "Waar zit ik?".

De banner die achter de tafel en stoelen hangt, geeft bezoekers echter een duidelijk beeld dat alle mensen in hetzelfde levensonderhoud leven en dat het eerlijk en voor het welzijn van alle mensen moet worden verdeeld.

De afbeelding van de opgedroogde grond - het teken van gebrek aan water en droogte, droogte, armoede - op de spandoeken voor de borstweringen brengt het gevaar voor de mensheid over: Gebrek aan water treft ons allemaal. Het behoud van de schepping betekent het overwinnen van de huidige en zich verspreidende situatie in de wereld met honger en overvloed, evenals armoede en rijkdom, waaraan de mensen van de rijke naties en de mensen die erin leven moeten deelnemen.

We willen de bezoekers met de titel van de Kirchentag 2009 direct aanspreken, hen zelf laten beslissen waar ze staan, waar ze zitten, of de huidige toestand van de wereld ethisch verantwoord is.

Het maakt deel uit van het concept dat de tafel en stoelen worden bevestigd aan het galerijpantser van de koorgalerij, d.w.z. achterin de zittende aanbidders.

Het centrale deel van de installatie, de tafel en de twee stoelen, zijn alleen zichtbaar bij het verlaten van de kerk. Het uitzicht op de installatie wordt gegeven aan de bezoekers wanneer ze de kerk verlaten op de weg "uit", in het dagelijks leven.

En tijdens de dienst ligt het genoemde probleem achterin, het duwt ons, het vervolgt ons, het ligt achterin, achter ons allemaal mensen.

Oldenburg, januari 2009